Ik was er heel blij mee, en dat ben ik nog, laat daar geen misverstanden over bestaan. De insulinepomp. Het apparaatje dat ik dagelijks 'meesleep' en waardoor ik eindelijk een instelling heb bereikt die om te zoenen is. Waardoor ik mede een gezonde dochter heb gekregen en waardoor het leven een heel stuk flexibeler is geworden. Misschien een beetje te flexibel bedacht ik me laatst.

Onlangs werd mij gevraagd om de grootste fabels met betrekking tot diabetes eens op te noemen. Na lang nadenken kwam ik niet veel verder dan: iemand met diabetes mag geen suiker en ook het zinnetje: 'Mijn man heeft heel erg diabetes'. Want volgens mij kun je niet 'een beetje' of 'heel erg' diabetes hebben. Eigenlijk was ik dus van mening dat 'men' behoorlijk op de hoogte was van diabetes, tot ik eens op ging letten...

Iedereen weet het: sporten is gezond. En zeker voor mensen met diabetes moet het extra gezond zijn. Het voorkomt overgewicht, je hebt minder insuline nodig en je zorgt voor een betere weerstand waardoor het lichaam beter opgewassen is tegen ziektes en bijvoorbeeld ontstekingen. Maar soms is het best moeilijk om per dag aan een bepaalde hoeveelheid beweging te komen. Ik schrok er zelf van toen ik bij mezelf naging wat ik nog aan sport deed.

Wat is er nu heerlijker dan 'ergens bij te horen' . Niet iedereen zal het met me eens zijn, maar het gevoel dat je krijgt wanneer je tussen mensen zit die je met één woord begrijpen en die gelijk gezind zijn, is voor mij altijd een warm gevoel en een vorm van zekerheid. In sommige gevallen kies je de groep overigens niet zelf uit. Wanneer je diabetes hebt bijvoorbeeld, val je zonder hierom gevraagd te hebben in de groep: mensen met diabetes.